Yalın - Gönülçelen
kırıklarını aldırdım
kalbimin
zırhımı çıkarttım
astım portmantoya
güzel vücutlar,
boş suratlar.
Benimse;
yenmiş tırnaklarım,
titrek ellerim var.
“evet” dedi, “ben de seni aldattım.
bir kez de değil
üstelik.
Çünkü,
beni çok kanattın.
çok sevdiğim bir yalandın.”
Gönülçelen ;
aynı anda utanmadan
hem kırıcı,
hem kırılgan.
yordun beni
Gönülçelen.
biraz gerçek
biraz yalan
hem yara bandım,
hem yaram.
bitsin artık,
Gönülçelen.
